Schilderproces
De uitdaging van het schilderproces
Telkens wanneer ik aan een nieuw schilderij begin, voel ik me zenuwachtig opgewonden en ben ik tegelijkertijd in totale paniek. Ik weet zeker dat elke kunstenaar dat gevoel zal kennen. Al is het niet gemakkelijk om te uit te houden: ik hou van dat gevoel! Het hoort gewoon bij het schilderproces.
Het schilderproces
Als ik begin met schilderen, neem ik niet de verf en de penselen, maar ik ga zitten en word me bewust van mijn lichaam. Gewoon even alles voelen. Dat ken je vast wel: voeten, benen, achterwerk, rug, schouders, armen, hoofd. Zodra ik “alles” kan voelen en niet meer nadenk, neem ik mijn penselen en begint het schilderproces. Soms komt het denken terug en dan willen mijn gedachten het schilderij beïnvloeden. Op dat moment stop ik, ga weer zitten en word me weer bewust van mijn lichaam totdat de gedachten weer weg zijn en dan pas ga ik verder.
Meestal weet ik niet wat er zal gebeuren met het canvas. Dan schilder en schilder ik net zo lang, totdat ik weet wat het wil worden. Soms is het schilderij zo aardig en laat me in een korte flits zien hoe het wil worden. Dat is altijd fijn, dan weet je waar het heengaat! Als ik begin na te denken over een naam voor het schilderij is dat vaak een teken, dat het bijna af is.
Kleuren laten me leven
Ik vind het fijn als alles in mijn leven kleurrijk is. Niet alleen als ik schilder, maar altijd, zoals bloemen in een tuin. In mijn huis heeft elke kamer een andere kleur. Ik heb kleuren nodig en ik heb er veel nodig, maar ze moeten in harmonie blijven. Als ik schilder, beperk ik soms mijn kleuren tot slechts drie, alleen maar voor mezelf om in dezelfde stemming te blijven tijdens het schilderproces. Kleuren helpen me om te leven en laten me leven.
Verf:
Ik gebruik acrylverf, olieverf, gouache en pastelkrijt. Ik wil mezelf niet beperken tot slechts één soort verf, omdat ik ze allemaal zo leuk vind.